Vecht en Reestdalrit

Nederland is mooi! Daar raak je niet zomaar over uitverteld. Deze keer nemen we jullie mee naar het Vecht- en Reestdal in Overijssel.

Geschiedenis & cultuur
De Vecht is bepalend geweest voor de geschiedenis van dit gebied. Al van oudsher vestigden zich mensen in het soms kilometers brede stroomdal. De stuwwallen en essen die nu nog te zien zijn, zijn overblijfselen van die tijd Ook zijn er vondsten gedaan van gebruiksvoorwerpen als bijlen en pijlpunten. Later gingen boeren aan de rand van de hoger gelegen essen wonen, om gebruik te maken van de vruchtbare grond langs de rivier. Toen rond de middeleeuwen de scheepvaart belangrijk werd betrok de adel imposante landgoederen. Zij bezorgen het Vechtdal tegenwoordig zijn bijzondere karakter.

Natuur & landschap
Van de wilde rivier die de Vecht ooit was, is niet veel meer over. Door dijken en stuwen is een rustige rivier ontstaan. Het afsnijden van de meanders en het bedijken ervan, zorgde ervoor dat de Vecht ongeveer 30 kilometer korter is geworden. De oude vechtarmen die hierdoor zijn ontstaan, zorgen voor kleine natuurreservaten met een zeer mooie en soms zeldzame flora en fauna. De Lemeler- en Archemerberg, met haar heidevelden en zandverstuivingen, zorgt aan de zuidkant van de Vecht voor een afwisselend landschap. Ook de bossen, die vaak onderdeel zijn van de landgoederen in het Vechtdal, geven het gebied zijn afwisselende karakter.

Mysteries in Vecht- en Reestdal
Betoverend mooi kun je het Vecht- en Reestdal gerust noemen. Je vindt er bossen, zandverstuivingen, grasvlaktes, heidevelden, jeneverbesbossen, bloemrijke hooilanden en kronkelende oude rivierarmen. Reuze lieflijk als de zon schijnt. Maar valt de avond en volg je bij het licht van de maan de Vecht, dan lijken, in de waterige mist, de bomen enge kerels weggedoken in hun regenjas. Eén opfladderende wilde eend erbij en je hart staat stil. Het is het niet moeilijk om geestverschijningen te zien in de nevels boven de rivier. Witte wieven! Ze zijn de bron van menig spookverhaal. Boerenkinderen zagen er de geesten van hun voorvaderen in en lagen trillend in de bedstee als de kruipnevels rond de boerderij zweefden.

Na bovenstaande te hebben gelezen was ik er van overtuigd hier een mooie rit uit te kunnen zetten.

De dag begon vroeg en het wachten was op mijn zus met haar man die die dag op Nynke zouden passen. Na een bak koffie om 10:10 op de fietsen gesprongen om richting de Mac in Zwolle-Noord te rijden. Lekker, voor ons deze keer een thuis rit dus lekker kort bij. Aangekomen op de startlocatie zaten de eersten al te wachten met een bak koffie in de handen, want het was toch nog een beetje aan de frissen kant. Na het gebruikelijke praatje zijn we om 11:00 van start gegaan. Om 12:00 kwamen we na een bochtig parcours aan bij de eerste rustpauze, waar ik van menigeen kreeg te horen: “Tjonge jonge, tis dat er geen heuvels zijn want het is net de Ardennen met zoveel bochten”. Er waren dus een hoop mensen in hun element en dat deed me goed om te horen (was bij het uitzetten even bang dat het een beetje TE veel van het goede was).

Na de peuken-/babbelstop reden we verder door de bossen en over de heidevelden om bij Restaurant Poortman in Veeningen aan te komen. Hier was een lunch geregeld waarbij iedereen kon genieten van de huisgedraaide gehaktballen, eigengemaakte soep, overheerlijke kroketten en broodjes gezond. De huiselijke gezelligheid deed eten en we lieten het ons dus goed smaken. Dit alles deed ook de uitbater/uitbaatster een hoop plezier en vroeg me tijdens het afrekenen: “Komen jullie nog eens langs, want jullie zijn zo’n gezellige groep rijders”…………

Na de lunchpauze ging de stoet richting het Staphorster bos om via Punthorst af te dalen richting de middagpauze bij Ten Kate Motoren in Nieuwleusen. Na een bakje koffie en al het mooi’s in de zaak te hebben aanschouwd dachten het laatste deel van de rit te kunnen rijden. Maar zoals het een goede doorzetter beaamd dacht ene heer Vroon hier anders over en hield hij zijn traditie in stand J . Helaas voor hem bleek zijn accu te zijn gesneuveld/leeg getrokken. Na een kort oponthoud hebben we dan ook het laatste deel richting Zwolle kunnen rijden. Inmiddels was de zon gaan schijnen en dat was voor menigeen ook te merken bij het wachten voor de laatste verkeerslichten. Het zweet gutste aan alle kanten naar beneden en een milkshake/ijsje bij de Mac was dan ook dik verdiend. Tot onze stomme verbazing kwamen Raymond en Sabine vlak na onze aankomst ook nog even bij de Mac langs. Bleek dat een kapot achterlicht sluiting had veroorzaakt en op een of andere manier zijn accu had leeg getrokken. Het simpel aandrukken van de motor was genoeg om hem te starten. Toch nog een eind goed al goed en een geslaagde rit.

Groet,
Arie, Wietske en Nynke Berkeveld

Deelnemers: Arie Berkeveld, Wietske Berkeveld (Partner), Jan Nijland (Intro), Teun Jacobse, Johan van den Hende, Harmen Woldring, Harry Prins, Margreet Prins (Partner), John van Eck, Edward Koopmans met duo Petra, Aad Kuijvenhoven, Bert Wolf, Sander Schakenraad, André Boom, Marcel Braakhekke (Partner), Ben Bosch, Raymond Vroon, Sabine Lagerweij, Marc Vroon, Coen van der Ven, Lotte van Hees (Partner), Frans Bakker, Toon Schrijvers, Andre Geerts (Partner), Rins Blok, Jean-Hugues Smits.



© 2009-2021 De GSXF Toerclub     Laatste wijziging: 16-09-2014 10:15