Eifelweekend

Met de gedachte van het natte Eifelweekend van 2006 in het achterhoofd kon het dit jaar alleen maar beter worden. Bij aankomst in Venray was er geen wolk te bekennen aan de stralende blauwe hemel. Technische problemen hadden wel al een slachtoffer gemaakt, Mark kon helaas niet aan de start verschijnen. Onder leiding van Patrick ging de route langs de Maas richting Duitsland. Na de eerste pauze verschenen er toch wat wolken maar dat mocht de pret toch… Rond Nettetal  werd de lucht echter zo donker dat een enkeling met “angst” terug dacht aan 3 jaar geleden. Het buitje was gelukkig van korte duur en onder een waterig zonnetje werd de lunchplek bereikt.

De kelner had wat moeite met tellen en was ook niet helemaal op de hoogte van de voorraad broodjes die hij in huis had. Dit had als gevolg dat een aantal deelnemers helaas geen broodje kregen en een ander zelfs helemaal werd overgeslagen.

Kort na de lunch was het weer een technisch probleem dat een volgend slachtoffer eiste. Een spanningsregelaar was de oorzaak dat Jan met een lege accu de motor moest achterlaten in Duitsland. Een oud vrouwtje was zo vriendelijk om de motor achter haar huis te stallen.

Het grootste gedeelte van de groep kon de route vervolgen, terwijl een kleine afvaarding rechtstreeks naar de Heerlen reed om vandaar uit de motor te gaan halen met de bus.

De rest van de groep was inmiddels in Heerlen en onder het genot van een drankje en de zon werd op het terras van de camping de dag doorgenomen. De motor van Jan bleek voor het weekend niet meer te redden en dus ging Jan op vrijdagavond al terug naar huis. De anderen gingen terug naar de camping. Nu de groep weer compleet was kon er eindelijk gegeten worden. En alsof de duivel er mee speelde was het weer Harry die werd overgeslagen toen het eten werd opgediend. Dit maal werd zijn geduld wel beloont en kon hij eindelijk genieten van een heerlijke schnitzel.

De avond werd gebruikt om lekker bij te kletsen en een kaartje te leggen, waarna iedereen de slaapzaal of tent opzocht.

Ook zaterdag begon goed, het weer was perfect en na een uitgebreid ontbijt maakte iedereen zich klaar voor de rit. Bijna iedereen dan… Auke had toch nog zoveel last van zijn hand dat een hele dag rijden geen optie was. Mark had zijn motor inmiddels wel weer aan de praat gekregen en begon vol goede moed aan de rit.

Omdat het rijden in de Eifel toch wat meer vraagt dan een gemiddelde rit in Nederland werd de groep in tweeën gesplitst. De eerste groep onder leiding van Pascal en de tweede groep onder leiding van Ronnie. De drukte rond Monschau was goed merkbaar, vooral het agrarische verkeer leverde wat vertraging op, waardoor de bochten tergend langzaam genomen moesten worden.  De moeilijkheidsgraad van de route nam na elke pauze een beetje toe. De tweede groep had nog een korte extra pauze om Bert een mooi foto moment te gunnen van een oude tank.

Toen de laatste groep aankwam in Marmagen zaten de eerste mensen al te genieten van een heerlijk broodje op het terras. Op advies van Gerrit werd als afsluiting van de lunch ook de taartjes geproefd voor we verder gingen.
Na de lunch kregen de deelnemers waarvoor ze gekomen waren: prachtige bochten combinaties, schitterende vergezichten en puur genieten… Motorrijden zoals motorrijden bedoeld is. Vooral het stuk tussen Gemund en Vossenack was echt genieten. Het weer was zo goed dat een aantal deelnemers de kans aangreep om onderweg een terrasje te pikken.

Terug op de camping stond een bekend gezicht op ons te wachten! Jan had bij Motoport een vervangende motor meegekregen en was terug gekomen om de rest van het weekend toch nog mee te maken. Een tweede Eifelweekend betekende voor Pascal een tweede ster op zijn GSX-F pet. Voor Patrick was het de eerste keer en dus kreeg hij uit handen van Bert een originele GSX-F pet, ook Ronnie  mocht een ster op zijn pet bijsteken.

Iedereen genoot van de barbecue. Na het eten was er bij de meeste de fut er wel uit. Een aantal deelnemers ging naar de grote zaal om te genieten van de live band Burning Flame, terwijl andere gewoon lekker op het terras bleven zitten.

Net als de eerste twee dagen was ook zondag weer heerlijk. Nadat iedereen zijn spullen had ingepakt en de motor weer had beladen gingen we op weg voor de laatste route. Het eerste deel van de route was “kruip-door-sluip-door” genieten van smalle slingerende weggetjes door het mooie Limburgse landschap. Het mooie weer had wel als nadeel dat ook veel fietsers op de route waren. De eerste stop was net over de grens bij Val Dieu (de abdij van Godsdal). Een abdij die dateert uit het begin van de 13de eeuw.

Het vervolg van de route ging verder zoals het weekend begonnen was, langs de Maas. Het overschot aan fietsers op de route was wel een kleine domper. Een spontaan neergezet verkeersbord (geslotenverklaring) betekende voor de tweede groep een omleiding. De eerste groep onder leiding van Ronnie had het bord genegeerd en was gewoon doorgereden.

De omleiding betekende voor de tweede groep een behoorlijke vertraging, die dan weer als voordeel had dat zij wel met het pondje de Maas konden oversteken. De eerste groep omzeilde het pontje en reed langs de Limburgse kant van de Maas naar Maaseik, daar werd de originele route weer opgepakt.

Het eindpunt van de route had voor Harry nog een leuke verrassing, Margreet was afgereisd naar Nederweert om hem af te halen.

Als organisatie kijken we terug op een zeer geslaagd weekend, met wat kleine tegenslagen.

Volgend jaar weer…??? Wie weet…

Patrick, Pascal en Ronnie

Deelnemers: Ronnie de Wilde, Auke de Wilde, Remco Vergeer, Patrick Slijpen, Pascal Boss, Kirstin Hambuckers, Ben Bosch, Michael Bosch, Aad Kuijvenhoven, Jan Klijn, Bert Wolf, Sandra Wolf, Alex Tebrugge, Gerrit Diepeveen, Karin Diepeveen, Barbara Gelens, Frans Gelens, Michel van Winssen, Richard van Winssen, Harry Prins, John van Eck, Arie Berkeveld, Bert Mannes, Katja van Doorn, Peter Sebes, Albert Thunnissen, Mark Tonnaer, Melanie Stollman, Toon Schrijvers, Andre Geerts



© 2009-2019 De GSXF Toerclub     Laatste wijziging: 16-09-2014 10:11